Übersetzungen: von griechisch

πρίν

  • 1 πρίν

    πρίν, dor. πράν, adv. der Zeit; – a) in unabhängigen Sätzen; zuvor, vormals, ehemals, sonst; bei Hom. wie πάρος, in früherer, Zeit, gleichviel, ob die Vergangenheit als eine frühere oder. spätere bezeichnet werden soll; auch Hes., Tragg.; εἶπον δὲ καὶ πρίν, Aesch. Suppl. 393; ἀρχάς, ἃς ἐκεῖνος εἶχε πρίν, Soph. O. R. 259; μὴ πρίν = μὴ πρότερον, nicht eher, Il. 24, 781 u. sonst; oft int Ggstz von νῠν, 2, 112. 344. 9, 19. 18, 208 Od. 5, 334. 8, 155; τὸν οὔτε πρὶν νήπιον, νῠν τ' ἐν ὅρκῳ μέγαν, Soph. O. R. 652. Wie bei andern Zeitpartikeln tritt auch der Artikel hinzu, τὸ πρίν, auch τοπρίν geschrieben, wie τοπάρος (wiewohl diese Schreibung nicht nothwendig ist, um es von dem folgenden Gebrauche der Attiker zu unterscheiden, da überall der Zusammenhang ergiebt. ob τὸ πρίν für sich als adv. zu fassen oder rum folgenden Nomen gehört); Il. 6, 125. 16, 573. 21, 476 Od. 3, 265. 4, 32. 518; h. Apoll. 476; νηπίους ὄντας τὸ πρίν, Aesch. Prom. 441; Ch. 552; τὸ πρίν im Ggstz von νῠν, Her. 1, 129; τὸ πρίν γε, Il. 5, 54. 13, 105. – Zwischen Artikel und Nomen tretend, so daß eigentlich ὤν zu ergänzen ist, wird es als Adjektivum früher übersetzt, τὰ πρὶν πελώρια, Aesch. Prom. 121, τὸν πρὶν ὄλβον, Eum. 533; κακῶν τῶν πρὶν μηδαμῶς μνείαν ἔχειν, Eur. Phoen. 467; ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ, in der frühern Zeit, Soph. Phil. 1208. 1282; Θησεὺς τοῠ πρὶν Αἰγέως τόκος, O. C. 69, des frühern, alten, der vormals herrschte; ὦ λῷστε τῶν πρὶν ἐντόπων, Phil. 1186; τέρεα μέζονα τοῦ πρὶν γενομένου τέρεος, Her. 8, 37, u. sonst noch, wenn auch nicht häufig in attischer Prosa, ἡ πρὶν ἡμέρα, der früher dagewesene, verflossene Tag, τὸ πρὶν ἔργον, die in früherer Zeit geschehene That. – Es wird auch noch ποτέ hinzugesetzt, πρίν ποτε, sonst einmal, in früherer Zeit einmal, Od. 6, 4, u. so als Ggstz πρίν ποτε und δὴ τότε γε, 15, 226; πολὺ πρίν, lange vorher, Il. 9, 250. 11, 236 Od. 2, 167; – πρὶν ὥρη, sc. ἐστί, bevor es Zeit ist, Od. 15, 394; auch πρὶν ὥρας, Pind. P. 4, 43, u. so in späterer Prosa, πρὶν τοῠ βλέψαι, S. Emp. adv. log. 4, 162, vgl. 2, 445, u. oft. – Dieses πρίν hat auf den folgenden Modus keinen Einfluß; es steht außer dem indic. noch der optat. potent. dabei, πρίν κεν καὶ νὺξ φϑῖτο, zuvor, eher wohl verginge die Nacht, Od. 11, 330, πρὶν δέ κεν οὔτι δεχοίμην, 14, 155. – b) noch häufiger bezieht sich πρίν relativisch auf einen vorhergehenden Satz zurück, bevor, ehedem, ehe, Hom., Hes. u. Her.; am genauesten tritt diese Beziehung beider Sätze auf einander hervor, wo in beiden πρίν steht, z. B. τίς κεν ἀνὴρ πρὶν τλαίη πάσσασϑαι ἐδητύος, πρὶν λύσασϑ' ἑτάρους, wer könnte es über sich gewinnen, von der Speise eher zu kosten, bevor er die Gefährten erlös't hat, Ol. 10, 384, τοί κεν Ἀχαιῶν νόσφιν βουλεύωσιπρὶν Ἄργοςδ' ἰέναι, πρὶν καὶ Διὸς γνώμεναι εἴτε ψεῠδος ὑπόσχεσις, ἠὲ καὶ οὐκί, Il. 2, 346 ff., u. ib. 354 ff. τῷ μήτις πρὶν ἐπειγέσϑω οἶκόνδε νέεσϑαι, πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηϑῆναι; vgl. 4, 114. 7, 481. 8, 452 Od. 13, 192. 19, 475; πρὶν πρίν γε bezieht sich auf einander Il. 1, 97. 9, 650. 16, 334 Od. 4, 254. 747, Hes. On. 16. 17; τοπρίν πρίν, Il. 9, 403. 22, 156, τοπρίν πρίν γε, 15, 72; πρίν γε – πρίν γ' ἤ, 5. 288. auch treten in dem ersten Satze andere Zeitpartikeln ein, πάρος πρίν γε, 5, 218; πάρος γε πρίν γε, Od. 2, 127. 18, 288; πρόσϑε πρίν γε, 23, 137; vgl. Ruhnk. h. Cer. 333; auch mit einer Umstellung des relativen Satzes, πρίν τόφρα, Il. 21, 100; πρότερον πρίν, Her. 7, 8, 2; πρότερον πρὶν ἤ, 7, 197. – Von der Construction ist zu merken, daß – 1) bei Angabe eines bloßen Faktums der indic. steht, auch wo der relative Satz selbstständig hingestellt ist, τὴν δ' ἐγὼ οὐ λύσω, πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν, Il. 1, 29. 18, 283; πρίν γε, Od. 13, 336; Hes. O. 360; daher πρίν γ' ὅτε, so lange, bis daß, Od. 13, 322, h. Cer. 195. 202; πρίν γ' ὅτε δή, c. indic. aor., Il. 12, 437 Od. 4, 180. 23, 43, h. Apoll. 49; – mit dem indic. impf., Il. 9, 588. πρὶν μίχϑη, Pind. Ol. 9, 57; πρὶν ἐγὼ σφίσιν ἔδειξα κράσεις, Aesch. Prom. 479; πρίν μοι τύχη τοιάδ' ἐπέστη, Soph. O. R. 776; u. so in Prosa: οὐκ ἤϑελεν ἰέναι, πρὶν ἡ γυνὴ αὐτὸν ἔπεισεν, er wollte nicht eher gehen, als bis die Frau ihn überredet hatte, Xen. An. 1, 2, 26; ὅτι ἐποίουν ἠμφιγνόουν πρὶν Κλέαρχος ἧκεν, 2, 5, 33; Plat. Phaedr. 266 a u. öfter, immer auf die Vergangenheit bezüglich. – 2) bedingt ausgesprochen; – a) in Beziehung auf die Gegenwart oder Zukunft, bes. nach negativen Sätzen, πρὶν ἄν c. conj., φράσῃς μοι μὴ πέρα, πρὶν ἂν μάϑω πρῶτον τόδε, Soph. Phil. 332; μήπω γε, πρὶν ἂν τῶν ἡμετέρων ἀΐῃς μύϑων, 1395; οὐδὲ λήξει, πρὶν ἂν ἢ κορέσῃ κέαρ, Aesch. Prom. 165, vgl. 175. 721; in Prosa: οὐκ ἀνίει, πρὶν ἂν διαφάγῃ, Her. 3, 109; auch in indirecter Rede, οὐκ ἔφη χρήσειν, πρὶν ἢ τὸν νηὸν ἀνορϑώσωσιν, 1, 9, wo ἄν fehlt (s. nachher); οὔτε τοῠ χρυσοῠ ἅπτεσϑαι, πρὶν ἄν σφι ἀπισωϑῇ, 4, 196; οὐ χρή με ἐνϑένδε ἀπελϑεῖν, πρὶν ἂν δῶ τὴν δίκην, Xen. An. 5, 7, 5; οὐδαμῶς ἀφήσειν, πρὶν ἂν εἴπῃ, Plat. Phaedr. 228 c; δεῖται αὐτοῠ μὴ πρόσϑεν καταλῠσαι, πρὶν ἂν αὐτῷ συμβουλεύσηται, Xen. An. 1, 1, 10, aus dem bei der griechischen lebhaften Darstellungsweise so häufigen Uebergange in das Directe zu erklären. – Bei Hom. steht der bloße conj. aor. ohne ἄν, Il. 24, 551 Od. 10, 172, wie auch bei πρίν γε, Il. 18, 135 Od. 17, 9; Hes. Th. 222; nur einmal πρίν γ' ὅτ' ἄν, Od. 2, 374. Auch bei attischen Dichtern fällt ἄν zuweilen weg, μὴ στέναζε, πρὶν μάϑῃς, Soph. Phil. 905; οὐκ ἴσασι, πρίν τις ἐκβάλῃ, Ai. 944; u. so öfter bei den Tragg., vgl. Pors. Eur. Med. 222, Elmsl. ib. 215; einzeln auch in Prosa, Her. 6, 82, Thuc. 8, 9, Xen. Oec. 12, 1; vgl. Stallbaum zu Plat. Phaed. 62 c. – b) in indirecter Rede und in Beziehung auf die Vergangenheit der optat., ebenfalls bes. bei vorangehenden negativen Sätzen, Ἀγήνωρ οὐκ ἔϑελεν φεύγειν, πρὶν πειρήσαιτ' Ἀχιλῆος, Il. 21, 580; auch bei πρίν γ' ὅτε δή, 9, 488; πρίν γε, Hes. Sc. 17; auch bei πρίν κεν, Od. 4, 117; Soph. Phil. 199; ὡς οὐ πρότερον ἐσόμενοι γραμματικοὶ πρὶν οὕτως ἔχοιμεν, Plat. Rep. III, 402 b; οὐδαμόϑεν ἀφίεσαν, πρὶν παραϑεῖεν αὐτοῖς ἄριστον, Xen. An. 4, 5, 30, wo zugleich das oftmalige Vorkommen damit ausgedrückt ist; – ἄν steht bei diesem optat. selten, Soph. Tr. 2; Xen. An. 7, 7, 57 hat es Krüger wohl mit Recht weggelassen. – 3) c. inf. aor., der, wenn der Satz mit πρίν sein eigenes Subject hat, acc. c. inf. ist; von Hom. an sehr häufig. auch bei πρίν γε, Il. 3, 430. 9, 387. 12, 170 Od. 23, 138 u. sonst; Hes. Sc. 40; πρὶν τυχεῖν, τελέσσαι, Pind. P. 2, 92. 3, 8; ἃ πρὶν μολεῖν δεῠρ' ἐκμεμόχϑηκε, Aesch. Prom. 827; πρὶν ἀγγέλους ἱκέσϑαι, Spt. 267; πρὶν σκεδασϑῆναι ϑεοῦ ἀκτῖνας, Pers. 494; u. in Prosa: Her. 8, 144 u. öfter, der auch ἄν dabei hat, οὐ πρότερον ϑάπτεται ὁ νέκυς πρὶν ἂν ἑλκυσϑῆναι, 1, 140; πρὶν μαϑεῖν, Plat. Prot. 350 a; διέβησαν πρὶν τοὺς ἄλλους ἀποκρίνασϑαι, Xen. An. 1, 4, 16, u. sonst. Seltener ist inf. praes., Aesch. Ag. 1037, u. perf., πρὶν ἓξ μῆνας γεγονέναι, Plat. Prot. 320 a. – Es findet sich übrigens auch πρίν γ' ἤ, z. B. οὔτε τι νῶϊν ὅρκια ἔσσονται πρίν γ' ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα, nicht eher als bis, Il. 22, 266, vgl. 5, 288; u. so Her., u. in attischer Prosa, wenigstens bei Thuc.; vgl. Elmsl. Eur. Med. 179, Reisig comm. crit. de Soph. O. C. 36; wo man denn auch πρινή als ein Wort schrieb u. es eben so, wie πρίν, mit dem indic. u. conj. mit ἄν verband; vgl. Her. 1, 19. 6, 33. 7, 197. 9, 87; inf. aor., 2, 2. 4, 167. 5, 65. 7, 3. 9, 13.

    [Ι ist von Natur kurz, Il. 2, 344. 354, aber lang bei Hom. in der Vershebung, Il. 2, 348. 16, 839. 21, 179. 344. 24, 245 Od. 4, 254. 13, 192. 15, 210. 394. 17, 105. 19, 475, u. auch in der Senkung, Il. 6, 81. 9, 403. 13, 172. 16, 322. 840. 22, 17. 156 Od. 4, 668. 13, 113, u. zwar immer im dritten Fuße nach der Cäsur. Ob die attischen Dichter dieses nachahmten, ist noch unentschieden, siehe Reisig's Conj. Ar. p. 60 Elmsl. Ar. Ach. 176 u. Br. Ar. Eccl. 857.]

    Griechisch-deutsches Handwörterbuch > πρίν

  • 2 πρίν

    πρίν, Adv. and Conj.,
    A before, until.

    [πρῐν 19

    times in Hom., Il.2.344, al.; πρῑν in Il.6.81, 13.172, al.; once written [full] πρείν, Leg.Gort.7.40, but [full] πρίν IG12.60.11, 94.9, 114.46, etc.; Trag. and Com. always πρῐν ( πρίν γ' must be read in Ar.Ach. 176).]
    A Adv. of Time, before, either in the sense of sooner or in that of formerly, erst (implying duration up to a certain time):
    I of future time, with [tense] fut. Indic.,

    πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν Il.1.29

    , cf. 18.283, Od.2.198, etc.: with Subj. = [tense] fut.,

    πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα Il.24.551

    : with Opt. and κεν

    , πρίν κεν ἀνιηθεὶς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκοιο Od.3.117

    , cf. 11.330, 14.155, Ar. Pax 1076, 1112: with Opt., Il. 24.800: with Imper., 9.250: with Inf. (expressing a wish), 2.413, (expressing an oath) Od.4.254.
    II of past time,
    1 formerly, once,

    πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο.., νῦν δὲ.. Il.2.112

    , v.l. in 9.19, cf. 23.827;

    πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα Od.4.724

    , cf. 3.408.
    2 formerly (up to a certain point), before, in this sense freq. with Art.,

    τὸ πρίν γ' ἐκέκαστο Il.5.54

    ;

    τὸ πρίν γε.., νῦν δὲ.. 13.105

    ;

    νῦν δὲ.. τὸ πρίν γε 16.208

    , cf. A.Pr. 443, Hdt.1.129: without Art.,

    τὰς ἐπιστήμας ἅς ποτε καὶ π. εἴχομεν Pl.Phd. 75e

    : with ellipsis of part. γενόμενος, τὰ π. πελώρια (sc. γενόμενα ) the giants of old, A.Pr. 151 (lyr.); τοῦ π. Αἰγέως Aegeus gone before, S.OC69;

    ἐν τῷ π. χρόνῳ Id.Ph. 1224

    ;

    ἐν τοῖς π. λόγοις Th.2.62

    : with part. expressed,

    τὸ π. γενόμενον τέρας Hdt.8.37

    ;

    τοὺς πρὶν φυλαττομένους Pl.R. 547c

    , etc.
    3 hitherto,

    π. μέν.. B.12.114

    ; until that time, and so meanwhile, Id.15.13.
    4 sts. folld. by gen.,

    π. ὥρας Pi.P.4.43

    ;

    π. ἀνηκέστου πάθους J.BJ1.6.1

    ;

    π. γενέσεως Thd.Su.42

    ;

    π. τῆς συνόδου S.E.M.9.371

    ;

    π. φάους Arr.An. 3.18.6

    ; π. τοῦ βλέψαι, π. τοῦ ἀποθανεῖν, S.E.P.7.162, v.l. in LXX To. 14.15; also πρὶν οὗ c. inf., SIG953.16 (Calymna, ii B.C.); c. indic., Test. ap. D.46.21.
    B Conj. before, ere: freq. following an antecedent clause with adverbial π. (chiefly in [dialect] Ep.), or its equivalents πρότερον, πρόσθεν, πάρος (poet.), esp. with negat.,

    οὐδὲ π..., π... Il.1.98

    ,7.481, Od.19.475;

    μὴ π..., π... Il.2.355

    , E.HF 605;

    π..., π... Il.2.348

    , 8.453, Od.19.586;

    οὐ πρότερον.., π... Ar.Ec. 620

    , And.4.17, D.9.61;

    μὴ πρότερον.. π... S.Ph. 199

    (anap.), Pl.Phd. 62c, Aeschin.1.10;

    πρότερον.., π... And.4.1

    , X.Cyr.5.2.9;

    οὐ πρόσθεν.., π... Od. 17.9

    , X.Cyr.1.4.23;

    μὴ πρόσθεν.., π... Id.An.1.1.10

    ;

    πρόσθε., π. τυχεῖν Pi.P.2.92

    ;

    οὐ πάρος.., π... Od.2.128

    , Il.5.219; preceded by φθάνω, 16.322, Antipho 1.29, Th.4.79, 104, 6.97, 8.12, X.An.4.1.21, Cyr.2.4.25; sts. folld. by

    ἤ, οὐ.. πρίν γ' ἀποπαύσεσθαι πρίν γ' ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα Il.5.288

    , cf. 22.266, Hdt.1.136, 165, al.; dub. and perh. always corrupt in [dialect] Att. and X., Th.5.61, Lys.6.11, Isoc.4.19 (v.l.), Lycurg.128, Aeschin.2.132 (v.l.), X.Cyr.1.4.23, An. 4.5.1, but freq. in later Greek, LXX Ge.29.26, etc.
    I c. inf., the prevailing constr. in Hom., after positive and negative clauses alike: in [dialect] Att. mostly after positive clauses, and always used with them when the action does not or is not to take place: the tense is,
    I regularly [tense] aor.,
    a after a positive clause,

    ναῖε δὲ Πήδαιον, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν Il.13.172

    , cf. 8.453, 16.322, Od.1.210;

    Ζεὺς ὀλέσειε βίην, πρὶν ἥβης μέτρον ἱκέσθαι 4.668

    , cf. Il.6.465, 24.245, Pi.P.2.92.3.9, N.8.19, Hdt.6.119, A.Pers. 712, Ag. 1539 (anap.). S.Ant. 120 (lyr.), Tr. 396, E.Alc. 281, Ar.Eq. 258, al., Antipho 5.67, Th.1.125, X.An.4.1.7, Pl.Prt. 350b, al.; after negat. questions which expect a posit. answer, E.Andr. 1069, Ion 524, Rh. 684, Ar.Ra. 481, etc.
    b after a negat. clause,

    οὐδ' ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει, πρίν γ' ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην Il.1.98

    , cf. 19.423, Od.2.128, 4.747 : after Hom. a negat. antecedent is commonly folld. by πρίν with finite Verb (v. infr. 11); but Inf. is found where π. precedes,

    π. ἰδεῖν δ', οὐδεὶς μάντις S.Aj. 1419

    (anap.);

    π. μὲν γὰρ κριθῆναι, οὐ ῥᾴδιον ἦν εἰδέναι τὰς αἰτίας And.4.8

    ;

    π. νικῆσαι.., οὐκ ἦν.. Lys.19.28

    ;

    π. δὲ ταῦτα πρᾶξαι, μὴ σκοπεῖτε D.3.12

    , cf. Lycurg. 135; also,

    οὔτε.. π. ἱδρῶσαι δεῖπνον ᾑρεῖτο X.Cyr.8.1.38

    ; also after Verbs of fearing (the positive being the thing dreaded),

    ὅταν.. δεδίωσι μὴ πρότερόν τι μάθῃς, π. τέλος ἐπιθεῖναι τοῖς πραττομένοις Isoc.5.70

    , cf. E.Fr.453.6, S.Tr. 632; in unfulfilled conditions and wishes,

    οὔθ' ὁ Πλούτωνος κύων οὔθ' οὑπὶ κώπῃ ψυχοπομπὸς ἂν Χάρων ἔσχον π. εἰς φῶς σὸν καταστῆσαι βίον E.Alc. 362

    , cf. Rh.61; otherwise not common,

    ὤφθην οὐδεπώποτε π. ταύτην τὴν συμφορὰν γενέσθαι Lys.19.55

    ;

    οὐδὲ παύσεται χόλου.., π. κατασκῆψαί τινα E.Med.94

    , cf. HF 605;

    καί μοι μὴ θορυβήσῃ μηδεὶς π. ἀκοῦσαι D.5.15

    , cf. X.Oec.4.24: after neg. opt. with ἄν, οὕτω γένοιτ' ἂν οὐδ' ἂν ἔκβασις στρατοῦ καλή, π. ὅρμῳ ναῦν θρασυνθῆναι a.Supp.772, cf. Pl.Lg. 769e: after a past tense (in orat. obliq.),

    ὤμοσαν μὴ π. ἐς Φώκαιαν ἥξειν, π. ἢ τὸν μύδρον τοῦτον ἀναφανῆναι Hdt.1.165

    , cf. 4.9, Th. 7.50, X.HG6.5.23, Pl.Phd. 61a.
    2 also [tense] pres., to convey a special sense of continuance, effort, or the like , 'before undertaking to', 'before proceeding to',

    π. ἐξοπλίζειν Ἄρη A.Supp. 702

    (lyr.), cf. Ag. 1067;

    π. νυν τὰ πλείον' ἱστορεῖν.., ἔξελθε S.OC36

    , cf. El.20;

    π. κλαίειν τινά E.Andr. 577

    , cf. Or. 1095;

    π. λέγειν Ar.Th. 380

    , cf. Ach. 383, Hdt. 8.3, And.4.1, Th.3.24, Pl.Lg. 666a, X.Cyr.2.4.25, Mem.1.2.40, etc.
    3 also [tense] perf., after a [tense] fut.,

    π. τόδ' ἐξηντληκέναι E.Med.79

    ; after [tense] pres. or [tense] impf., Id.El. 1069, cf. Hdt.3.25;

    π..., τί μέλλετ'.. ; E.Ph. 1145

    ;

    π. καὶ τεθύσθαι Ar.Av. 1034

    , cf. V. 1156, Pax 375, Lys. 322 (lyr.), Ra. 1185, X. An.4.1.21, Pl.Tht. 164c, Prt. 320a, etc.; with ἥκειν in [tense] pf. sense, Hdt.6.116;

    οὐ βουλόμενος διαγωνίσασθαι π. οἱ τοὺς βοηθοὺς ἥκειν Th.5.10

    .
    II with a finite Verb:
    1 with Ind., chiefly [tense] aor.: not in Hom. (first in h.Ap. 357), who uses Ind. only with πρίν γ' ὅτε, πρίν γ' ὅτε δή, after both posit. and neg. clauses,

    ἠλώμην.., πρίν γ' ὅτε.. ἤγαγες Od.13.322

    ;

    πρίν γ' ὅτε δή με.. κάλεσσεν 23.43

    , cf. Il.12.437;

    οὐδέ κεν ἡμέας ἄλλο διέκρινεν.., πρίν γ' ὅτε δὴ θανάτοιο.. νέφος ἀμφεκάλυψεν Od.4.180

    : rarely with [tense] impf., οὐδ' ὧς τοῦ θυμὸν.. ἔπειθον, πρίν γ' ὅτε δὴ θάλαμος πύκ' ἐβάλλετο ( began to be hit) Il.9.588: freq. after Hom., with [tense] aor.,
    a after neg. clauses: of a fact in the past,

    οὐκ ἦν ἀλέξημ' οὐδὲν.., πρίν γ' ἐγώ σφισιν ἔδειξα A.Pr. 481

    ;

    οὐ πρότερον ἀπανέστη.. Μαρδόνιος, πρὶν ἤ σφεας ὑποχειρίους ἐποιήσατο Hdt.6.45

    ; ἀλλ' οὐδ' ὣς.. ἠξίωσαν νεώτερόν τι ποιεῖν ἐς αὐτο'ν.., πρίν γε δὴ αὐτοῖς.. μηνυτὴς γίγνεται (histor. [tense] pres. = [tense] aor.) Th.1.132, cf. 3.101, 5.61, Hdt.6.79, Ar.Av. 700, X.Cyr.1.4.23,4.5.13 (histor. [tense] pres.), HG5.4.58, etc.; once in Pl., Phdr. 266a; as part of an unfulfilled condition,

    οὐκ ἂν κατέσχε δῆμον οὐδ' ἐπαύσατο π. ἀνταράξας πῖαρ ἐξεῖλεν γάλα Sol.

    ap. Arist.Ath.12.5;

    οὐκ ἂν ἐσκεψάμεθα πρότερον.., πρὶν ἐζητήσαμεν Pl.Men. 86d

    , cf. Tht. 165e;

    χρῆν τοίνυν Αεπτίνην μὴ πρότερον τιθέναι τὸν ἑαυτοῦ νόμον, πρὶν τοῦτον ἔλυσε γραψάμενος D.20.96

    ; after verbs implying a neg.,

    ἀμφιγνοεῖν X.An.2.5.33

    ,

    θαυμάζειν Th.1.51

    ,

    λανθάνειν Id.3.29

    ; also with [tense] impf.,

    οὔπω ᾔδει.. π. ἐν τῷ κακῷ ἦν Antipho 1.19

    , cf. And.4.17, D.9.61.
    b after posit. clauses (both combined, A.Pr. 481, Th.1.118), with the sense until,

    ἠγόμην δ' ἀνὴρ ἀστῶν μέγιστος.., πρίν μοι τύχη τοιάδ' ἐπέστη S.OT 776

    ; σπουδαὶ δὲ λόγων ἦσαν ἴσαι πως, πρὶν.. πείθει (histor. [tense] pres.) E. Hec. 131 (anap.);

    πρίν γ' ὁρᾷ Id.Med. 1173

    ; freq. folld. by

    δή, π. δή τις ἐφθέγξατο Id.Andr. 1147

    ; τὰ περὶ τοὺς ἀγῶνας κατελύθη (neg. idea)

    ὑπὸ ξυμφορῶν, πρὶν δὴ οἱ Ἀθηναῖοι τότε τὸν ἀγῶνα ἐποίησαν Th.3.104

    , cf.7.39 (histor. [tense] pres.), 71.
    2 with Subj. only after negs. or equiv. of neg., = ἕως or ἢν μή (in Isoc.4.173 ἢν μή and πρὶν ἄν are used almost as synonyms);

    οὐ καταδυσόμεθ', ἀχνύμενοί περ.., πρὶν μόρσιμον ἦμαρ ἐπέλθῃ Od.10.175

    ;

    μή πω καταδύσεο.., πρίν γ' ἐμὲ.. ἴδηαι Il.18.135

    , cf. 190, 24.781;

    ἀλλ' ὄμοσον μὴ μητρὶ φίλῃ τάδε μυθήσασθαι, πρίν γ' ὅτ' ἂν ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε γένηται Od.2.374

    , cf. 4.477: in Prose usu. πρὶν ἄν (

    πρίν κα Berl.Sitzb.1927.161

    ([place name] Cyrene)), rarely π. alone, as also πρὶν ἤ:
    a generally with [tense] aor., to express an action preceding the action of the anteced. clause, the Verb in which is [tense] fut. (or some equiv. of the [tense] fut.) or imper.,

    οὐ γαμέεται παρθένος οὐδεμία, πρὶν ἂν τῶν πολεμίων ἄνδρα ἀποκτείνῃ Hdt.4.117

    , cf. 1.82 (v.l.), 3.109 (v.l.); νῦν δ' οὐδέν ἐστι τέρμα μοι προκείμενον μόχθων (the sense here is [tense] fut.),

    πρὶν ἂν Ζεὺς ἐκπέσῃ τυραννίδος A.Pr. 756

    , cf. 166 (lyr.), 177 (anap.);

    οὐ γάρ ποτ' ἔξει τῆσδε τῆς χώρας, πρὶν ἂν.. στήσῃς ἄγων S.OC 909

    , cf. 48, 1041, OT 1529, etc.;

    οὐκ ἂν ἐκμάθοις.., πρὶν ἂν θάνῃ τις Id.Tr.2

    ;

    οὐκ ἄπειμι πρὸς δόμους πάλιν, πρὶν ἄν σε.. ἔξω βάλω E.Med. 276

    , cf. 680, Alc. 1145, IA 324, IT19, 1302;

    μὴ προκαταγίγνωσκε.., π. ἄν γ' ἀκούσῃς ἀμφοτέρων Ar.V. 920

    , cf. Ach. 176, 230, X.Hier.6.13, Cyr.1.2.8, An.1. 1.10, 5.7.12, Pl.Phdr. 228c, La. 187e (ἂν added in later codd.), etc.;

    μηδέν' ὀλβίζειν π. ἀ'ν τέρμα τοῦ βίου περάσῃ S.OT 1529

    (troch.);

    οὐχὶ μὴ παύσησθε, π. ἄν.. ὑμᾶς τις ἐκτραχηλίσῃ Ar.Lys. 704

    : π. without

    ἄν, μὴ στέναζε, π. μάθῃς S.Ph. 917

    , cf. Ant. 619 (lyr.), Aj. 742, 965, Tr. 608, 946;

    οὐκ ἔστιν ὅστις αὐτὸν ἐξαιρήσεται.., π. γυναῖκ' ἐμοὶ μεθῇ E.Alc. 849

    , cf. Or. 1218, 1357 (lyr.);

    π. χαρίσωνται Ar.Ec. 629

    (s.v.l.);

    οὐ γὰρ δή σφεας ἀπίει τῆς ἀποικίης, πρὶν δὴ ἀπίκωνται Hdt.4.157

    ;

    π. διαγνῶσι Th.6.29

    ; π... βεβαιωσώμεθα ib.10 (dub.l.);

    πρὶν ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ Pl.Phd. 62c

    codd.;

    π. ἐξετάσωσιν Hyp.Eux.4

    : πρὶν ἤ (never with ἄν)

    , π. ἢ ἀνορθώσωσι Hdt.1.19

    , cf. 136, Pl.Ti. 57b, etc.: with neg. implied,

    ὁ δὲ ἀδικέει ἀναπειθόμενος π. ἢ ἀτρεκέως ἐκμάθῃ Hdt.7.10

    .

    ή; αἰσχρὸν ἡγοῦμαι πρότερον παύσασθαι, π. ἂν.. ψηφίσησθε Lys. 22.4

    ;

    ὅστις οὖν οἴεται τοὺς ἄλλους πράξειν τι.., π. ἂν.. διαλλάξῃ, λίαν ἁπλῶς ἔχει Isoc.4.16

    (where ὅστις οὖν οἴεται = οὐ δεῖ οὔεσθαι, as is shown by ἀλλὰ δεῖ in the next sentence, cf. D.38.24).
    b less freq. (never in Hom.) with [tense] pres. subj.: μήπω π. ἂν τῶν ἡμετέρων ἀΐῃς (the Verb has no [tense] aor.)

    μύθων S.Ph. 1409

    (anap.);

    ὁ νομοθέτης τὰ διδασκαλεῖα ἀνοίγειν ἀπαγορεύει μὴ πρότερον π. ἂν ὁ ἥλιος ἀνίσχῃ Aeschin.1.10

    , cf. Antipho 1.29, X.Cyr.2.2.8, Pl.Phdr. 271c.
    3 πρίν with Opt.:
    a representing subj. after histor. tenses,

    οὐκ ἔθελεν φεύγειν π. πειρήσαιτ' Ἀχιλῆος Il.21.580

    ; πρίν γ' ὅτε, as with subj., 9.488;

    ἔδοξέ μοι μὴ σῖγα π. φράσαιμί σοι τὸν πλοῦν ποεῖσθαι S. Ph. 551

    , cf. Th.3.22, X.Cyr.1.4.14, HG6.5.19 (cf. 2.4.18), An.1.2.2, Pl.Ap. 36c, etc.
    b by assimilation,

    ὄλοιο μήπω π. μάθοιμι S.Ph. 961

    , cf. Tr. 657 (lyr.); οὐδὲ γὰρ εἰδείης (potential opt.)..

    π. πειρηθείης Thgn.126

    ; after opt. with

    ἄν, οὐκ ἂν πρότερον ὁρμήσειε π. βεβαιώσαιτο Pl.Lg. 799d

    , cf. S.OT 505 (lyr.).
    4 π. ἄν c. opt. is doubtful, and (if not corrupt) due to the change required by orat. obl.,

    ἀπαγορευόντων τῶν φίλων τῶν ἐμῶν μὴ ἀποκτείνειν τὸν ἄνδρα, πρὶν ἄν ἐγὼ ἔλθοιμι Antipho 5.34

    (s.v.l.), cf. X.HG2.3.48, 2.4.18.
    5 without a Verb, πρὶν ὥρη (sc. γένηται) Od.15.394.

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > πρίν

  • 3 πρίν

    πρίν (Hom.+; ins, pap, LXX) lit. an adv. of time ‘before, formerly’, then a marker of a point of time prior to another point of time, before
    as temporal conjunction (the ms. tradition oft. varies betw. πρίν, which is predom. Attic, and πρὶν ἤ [s. ἤ 2d], which is Ionic [Schwyzer II 313], and predominates in the Koine [Schwyzer II 656]).
    α. w. the aor. subj. (Plut., Caes. 735 [58, 2]; Lucian, Ver. Hist. 2, 18) or opt. (B-D-F §383, 3; Rob. 977) πρὶν ἀκουσθῶσι τὰ ῥήματα Hs 5, 7, 3. Lk 2:26 is text-critically uncertain πρὶν ἢ ἂν ἴδῃ, but ἤ is omitted (cp. Cyr.-Ins. 123 πρὶν ἄν w. aor. subj.) as well as ἄν in some mss., and one v.l. has ἕως ἂν ἴδῃ. Likew. in 22:34 ἕως, ἕως οὗ, ἕως ὅτου are also attested instead of πρὶν ἤ; the corrector has been at work in all these passages, so that the original rdg. can no longer be determined w. certainty.—Only once w. the opt., in indirect discourse after a past tense (B-D-F §386, 4; Rob. 970) πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος ἔχοι Ac 25:16 (cp. Jos., Ant. 20, 210).
    β. foll. by the acc. and the aor. inf. (B-D-F §395; Rob. 977.—Plut., Lysander 448 [27, 1] πρὶν ἐπανελθεῖν τὸν Ἀγησίλαον; Lucian, Dial. Deor. 20, 16 πρίν; Jos., Ant. 11, 1 πρὶν ἤ) Mt 1:18 (πρὶν ἤ); J 8:58; Ac 7:2 (πρὶν ἤ); 1 Cl 38:3: Dg 2:3 (πρὶν ἤ); 8:1; Hs 9, 16, 3. Also of future things (Arrian, Ind. 24, 6 πρὶν ταχθῆναι τὴν φάλαγγα=before the phalanx will have been drawn up) πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι before the cock will have crowed Mt 26:34, 75; Mk 14:30 (πρὶν ἤ), 72; Lk 22:61. Cp. J 4:49; Ac 2:20 (Jo 3:4); Hs 9, 26, 6.—Without the acc., which is understood fr. the context (Menand., Epitr. 264 S. [88 Kö.]; 508 S. [332 Kö.]; Diod S 13, 10, 1; 14, 52, 1; Chion, Ep. 4, 4; Ps.-Apollod. 3, 3, 2; Jos., Bell. 6, 213; Just., A I, 4, 4) J 14:29; Hv 3, 1, 3.
    funct. as prep. w. gen. (since Pind., P. 4, 43, also Plut., Mor. 883b; Arrian, Anab. 3, 18, 6; PGM 7, 418; 420 πρὶν ἡλίου ἀνατολῆς; En 14:6; Jos., Ant. 4, 269 πρὶν ἡλίου δυσμῶν; Sus 35a LXX=42 Theod.; for contrast w. πρότερον cp. the epitath οὐ τὸ θανεῖν ἄλγεινόν, ἐπεὶ τό γε Μοῖρʼ ἐπέκλωσεν, | ἀλλὰ πρὶν ἡλικίας καὶ γονέων πρότερον EpigrAnat 13, ’89, 128f, no. 2=dying is not itself to be deplored, for Fate decrees it so, but when before one comes of age and then before one’s parents) πρὶν ἀλεκτοροφωνίας Mt 26:34 v.l.; πρὶν Ἀβραὰμ ἐγὼ εἰμί J 8:58 v.l.—Even πρίν w. the acc. occurs as v.l. πρὶν τὸ πάσχα J 11:55 D; πρὶν σάββατον Mk 15:42 D (cp. B-D-F §395 app.; JWackernagel, Syntax II2 1928, 215).—ATschuschke, De πρίν particulae apud scriptores aet. August. prosaicos usu, diss. Bresl. 1913.—DELG. M-M.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > πρίν

  • 4 πρίν

    a adv., before ἐπεί νιν Ἀλκαθόου τ' ἀγὼν σὺν τύχᾳ ἐν Ἐπιδαύρῳ τε νεότας δέκετο πρίν (Hermann: πρὶν ἔδεκτο cod. πρὶν ἔδεκτο νεότας Bergk) I. 8.68

    πρὶν ὀδυνηρὰ γήραος ς[ μ]ολεῖν, πρίν τις εὐθυμίᾳ σκιαζέτω νόημ' Pae. 1.2

    πρὶν μὲν ἕρπε σχοινοτένειά τ ἀοιδὰ Δ. 2. 1. τὸ γὰρ πρὶν γενέ[σθαι Παρθ. 1. 20. c. art.,

    ἦρ' ωλτ;γτ; φίλοι, κατ ἀμευσίπορον τρίοδον ἐδινάθην, ὀρθὰν κέλευθον ἰὼν τὸ πρίν P. 11.39

    c conj.
    I before c. inf.

    ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ πρὶν ὅσα φροντίδι μητίονται τυχεῖν P. 2.92

    τὸν μὲν πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ, εἰς Ἀίδα δόμον κατέβα P. 3.9

    ἄκουσεν Δαναόν ποτ' ἐν Ἄργει οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι πρὶν μέσον ἆμαρ ἑλεῖν ὠκύτατον γάμον (post ἑλεῖν distinxerunt codd.: post ἆμαρ Bergk.: sc. γενέσθαι) P. 9.113 ( ἄκων)

    ἐξέπεμψεν παλαισμάτων αὐχένα καὶ σθένος ἀδίαντον, αἴθωνι πρὶν ἁλίῳ γυῖον ἐμπεσεῖν N. 7.73

    ἵσταμαι δὴ ποσσὶ κούφοις, ἀμπνέων τε πρίν τι φάμεν N. 8.19

    ἧν γε μὰν ἐπικώμιος ὕμνος δὴ πάλαι, καὶ πρὶν γενέσθαι τὰν Ἀδράστου τάν τε Καδμείων ἔριν N. 8.51

    κρύψεν δ' ἅμ ἵπποις, δουρὶ Περικλυμένου πρὶν νῶτα τυπέντα μαχατὰν θυμὸν αἰσχυνθῆμεν N. 9.26

    ἔστιν δ' ἀφάνεια τύχας καὶ μαρναμένων, πρὶν τέλος ἄκρον ἱκέσθαι I. 4.32

    πρὶν ὀδυνηρὰ γήραος ς[ μ]ολεῖν, πρίν τις εὐθυμίᾳ σκιαζέλτ;γτ;ω νόημ Pae. 1.1

    ]πρὶν Στυγὸς ὅρκιον ἐς ευ[ Pae. 6.155

    bc. ind., until

    ἐγχώριοι βασιλῆες αἰεί, πρὶν Ὀλυμπιος ἁγεμὼν μίχθη O. 9.57

    ἦ πόλλ' ἔπαθεν, πρίν γέ οἱ χαλινὸν Παλλὰς ἤνεγκ O. 13.65

    πόρθησε καὶ Μέροπας καὶ τὸν μέγαν πολεμιστὰν ἔκπαγλον Ἀλκυονῆ, οὐ τετραορίας γε πρὶν δυώδεκα πέτρῳ ἥροάς τ' ἐμβεβαῶτας ἱπποδάμους ἕλεν δὶς τόσους N. 4.28

    Lexicon to Pindar > πρίν

  • 5 πρίν

    πρίν ( πρό): (1) adv., before, formerly, first; πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν, ‘sooner’ shall old age come upon her, Il. 1.29, Il. 24.551, Od. 3.117; freq. τὸ πρίν, πολὺ πρίν, Od. 2.167.— (2) conj., before, with some peculiarities of construction which may be learned from the grammars; the inf. is used more freely with πρίν in Homer than in other authors. Freq. doubled in correlation, πρὶν.. πρίν, Θ , Il. 1.97; so πάρος.. πρίν, πρόσθεν.. πρίν, πρίν γ' ὅτε, πρίν γ ἤ (priusquam), Il. 5.288. Without verb, πρὶν ὥρη, ‘before it is time,’ Od. 15.394.

    A Homeric dictionary (Greek-English) (Ελληνικά-Αγγλικά ομηρικό λεξικό) > πρίν

  • 6 πρίν

    πρίν, adv. der Zeit; (a) zuvor, vormals, ehemals; πάρος, in früherer Zeit, gleichviel, ob die Vergangenheit als eine frühere oder. spätere bezeichnet werden soll; μὴ πρίν = μὴ πρότερον, nicht eher; ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ, in der frühern Zeit; Θησεὺς τοῠ πρὶν Αἰγέως τόκος, des früheren, alten, der vormals herrschte; ἡ πρὶν ἡμέρα, der früher dagewesene, verflossene Tag; τὸ πρὶν ἔργον, die in früherer Zeit geschehene Tat; πρίν ποτε, sonst einmal, in früherer Zeit einmal; πολὺ πρίν, lange vorher; πρὶν ὥρη, sc. ἐστί, bevor es Zeit ist; πρίν κεν καὶ νὺξ φϑῖτο, zuvor, eher wohl verginge die Nacht; (b) bevor, ehedem, ehe; τίς κεν ἀνὴρ πρὶν τλαίη πάσσασϑαι ἐδητύος, πρὶν λύσασϑ' ἑτάρους, wer könnte es über sich gewinnen, von der Speise eher zu kosten, bevor er die Gefährten erlöst hat

    Wörterbuch altgriechisch-deutsch > πρίν

  • 7 πρίν

    1. επίρρ. раньше, прежде (по времени);

    πέντε μέρες πρίν — пять дней тому назад;

    λίγα βήματα πρίν — на несколько шагов раньше;

    όπως πρίν — по-прежнему, как и прежде;

    πρίν τέτοια δεν συνέβαιναν — раньше этого не бывало;

    2. σύνδ. (часто в сочетании с разд. союзом η или с союзом να) прежде чем, до того как, пока не;

    πρίν (να) φύγω θα περάσω — прежде чем уехать, я зайду (к тебе);

    πρίν (η) συνέλθωμεν εκ της καταπλήξεως... — прежде чем мы опомнились от удивления...;

    3.

    Νέα ελληνική-Ρωσικά λεξικό > πρίν

  • 8 πρίν

    + С 4-8-15-1-26=54 Gn 27,4; 29,26; Ex 1,19; Nm 11,33; Jos 2,8
    before [+inf.] (of time) Gn 27,4; id. [+subj.] Sir 11,7; id. [+opt.] 4 Mc 5,6
    πρὶν ἤ [+subst.] before Gn 29,26; πρὶν ἤ [+inf.] before Nm 11,33 Cf. AMIGUES 1980, 210; WEVERS 1990, 9

    Lust (λαγνεία) > πρίν

  • 9 πρίν

    Grammatical information: Adv. a. conj., rarely also prep. w. gen.
    Meaning: `before, previously' (Il.).
    Other forms: Hom. also πρί̄ν, Gort. πρειν (once beside requent πριν), Locr. φριν
    Origin: IE [Indo-European] [811] *prei `earlier, before'
    Etymology: Ending as in νῦν, νῠ́ν, πάλιν a.o. Clearly to the group of πρό (s.v.) with ι as in Lat. prior, prīscus etc. (cf. below); further analysis quite uncertain. After Brugmann Grundr. 2 II: 1, 555 for *πρῖς from * pri-is to Lat. prīs-cus, prīmus (\< * pris-mo-s) etc.; thus πρειν for *πρεις. Cf. Lith. priẽ \< * prei. Diff. Pisani Stud. itfilcl. N.S. 12, 293f.: from *πρεσίν. -- Cf. also Schwyzer 631 w. lit.; on the use etc. Schw.- Debr. 654ff.
    Page in Frisk: 2,595

    Greek-English etymological dictionary (Ελληνικά-Αγγλικά ετυμολογική λεξικό) > πρίν

  • 10 πριν

         πρίν
        I
        (ῐ и ῑ) adv. прежде, раньше
        

    ἔθ΄ ὡς π. Hom. — доселе, как (и) прежде;

        (ἀρχαί), ἃς ἐκεῖνος εἶχε π. Soph. — власть, которая раньше принадлежала ему;
        ὅ π. γενόμενος Her. — раньше появившийся, прежний;
        ἐν τῷ π. χρόνῳ Soph. и τὸ π. Hom., Her., Aesch., Plat. — в прежнее время, ранее;
        Θησεύς, τοῦ π. Αἰγέως τόκος Soph. — Тесей, сын прежде царствовавшего Эгея;
        π. ὥρη (sc. ἐστίν) Hom.преждевременно

        II
        praep. cum gen. прежде, до
        

    π. ὥρας Pind. — прежде времени;

        π. τοῦ βλέψαι Sext. — прежде, чем увидеть

         III
        conj. (тж. π. ἤ, π. ὅταν и др.)
        

    ind., conjct. с ἄν и opt.) прежде чем, пока не, доколе

        οὐδέ τις ἔτλη π. πιέειν, π. λεῖψαι Κρονίωνι Hom. — и никто не посмел пить прежде, чем совершить возлияние Крониону;
        μέ (οὐ) πρόσθεν или μέ (οὐ) πρότερον … π. Her., Xen., Plat., Soph., Arph. — не ранее …чем, не …пока не;
        ἀπετράποντο ἐς τέν πόλιν π. ὑπερβαίνειν Thuc. — они вернулись в город прежде, чем вышли за (его) стены;
        οὐδὲ λήξει, π. ἂν ἢ κορέσῃ κέαρ Aesch. (Зевс) не успокоится, пока не утолит (своего) гнева;
        π. ἴδοιμ΄ ὀρθὸν ἔπος Soph.пока я не узнаю правды

    Древнегреческо-русский словарь > πριν

  • 11 πρίν

    πρίν
    before: indeclform (adverb)

    Morphologia Graeca > πρίν

  • 12 πρίν

    {нареч., 14}
    прежде нежели, раньше.
    Ссылки: Мф. 1:18; 26:34, 75; Мк. 14:30, 72; Лк. 2:26; 22:34, 61; Ин. 4:49; 8:58; 14:29; Деян. 2:20; 7:2; 25:16.*

    Греческо-русский лексикон Нового Завета с номерами Стронга и греческой Симфонией > πρίν

  • 13 πρίν

    {нареч., 14}
    прежде нежели, раньше.
    Ссылки: Мф. 1:18; 26:34, 75; Мк. 14:30, 72; Лк. 2:26; 22:34, 61; Ин. 4:49; 8:58; 14:29; Деян. 2:20; 7:2; 25:16.*

    Греческо-русский лексикон Нового Завета с номерами Стронга и греческой Симфонией > πρίν

  • 14 Πρὶν

    Прежде
    πρὶν

    Ελληνικά-Ρωσικά λεξικό στα κείμενα της Καινής Διαθήκης (Греческо-русский словарь к текстам Нового Завета) > Πρὶν

  • 15 πρὶν

    прежде
    Πρὶν

    Ελληνικά-Ρωσικά λεξικό στα κείμενα της Καινής Διαθήκης (Греческо-русский словарь к текстам Нового Завета) > πρὶν

  • 16 πρίν

    D0-0-0-0-4=4 3 Mc 5,28; 6,4.31.34
    formerly, before 3 Mc 5,28; τὸ πρίν before 3 Mc 6,31

    Lust (λαγνεία) > πρίν

  • 17 πρίν

    прежде (нежели), раньше.

    Ελληνικά-Ρωσικά λεξικό στα κείμενα της Καινής Διαθήκης (Греческо-русский словарь к текстам Нового Завета) > πρίν

  • 18 πρίν

    Ancient Greek-Russian simple > πρίν

  • 19 πρίν

    + 0-0-0-0-2=2 SusLXX 35a; SusTh 42
    before [τινος]

    Lust (λαγνεία) > πρίν

  • 20 πριν

    [прин] επίρ раньше, прежде.

    Эллино-русский словарь > πριν

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • πρίν — before indeclform (adverb) …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • πριν — ΝΜΑ, πρι Ν, δωρ. τ. πράν και, μόνον μία φορά, πρείν Α 1. (ως επίρρ. με χρον. σημ.) α) σε προγενέστερο χρόνο, σε χρόνο προηγούμενο ορισμένου γεγονότος ή περιστατικού, το οποίο είτε συνέβη είτε πρόκειται να συμβεί, προηγουμένως, πρωτύτερα (α. «δεν… …   Dictionary of Greek

  • πριν — 1. επίρρ. χρον., προηγουμένως: Δεν άκουσα τι είπατε πριν. 2. χρον. σύνδ., προτού: Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. 3. ως πρόθ. μαζί με το από: Πριν από τον τελευταίο πόλεμο …   Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)

  • πριν — [прин] εκίρ. раньше, прежде …   Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь)

  • Πρὶν ἰχθοὺς λαβεῖν, ἁλμὴν κυκᾷς. — См. В мутной воде рыбу ловить …   Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)

  • Μήτε δίκην δικάσῃς, πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς. — μήτε δίκην δικάσῃς, πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς. См. Не спеши карать, спеши выслушать …   Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)

  • Μὴ ἄρχε, πρὶν ἄρχεσθαι μάθης. — См. Кто не умеет повиноваться, тот не умеет повелевать …   Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)

  • Μὴ πρότερον εἰς βουλὴν παρέλθῃς, πρὶν ἂν κληθείης. — См. На совет чужой не ходи; пока позовут, подожди …   Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)

  • Ιαπωνία — Επίσημη ονομασία: Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας Έκταση: 377.835 τ. χλμ. Πληθυσμός: 126.771.662 (2001) Πρωτεύουσα: Τόκιο (8.130.408 κάτ. το 2000)Νησιωτικό κράτος της ανατολικής Ασίας, χωρίς σύνορα στην ξηρά με άλλη χώρα. Βρέχεται στα Β από την… …   Dictionary of Greek

  • Μεξικό — Κράτος του νότιου τμήματος της Βόρειας Αμερικής. Συνορεύει στα Β με τις ΗΠΑ και στα Ν με την Μπελίζ και τη Γουατεμάλα. Βρέχεται στα Δ από τον Ειρηνικό ωκεανό και στα Α από τον κόλπο του Μεξικού.O ποταμός Pίο Γκράντε αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο… …   Dictionary of Greek

  • Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής — Επίσημη ονομασία: Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής Συντομευμένη ονομασία: ΗΠΑ (USA) Έκταση: 9.629.091 τ. χλμ Πληθυσμός: 278.058.881 κάτ. (2001) Πρωτεύουσα: Ουάσινγκτον (6.068.996 κάτ. το 2002)Κράτος της Βόρειας Αμερικής. Συνορεύει στα Β με τον… …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

Wir verwenden Cookies für die beste Präsentation unserer Website. Wenn Sie diese Website weiterhin nutzen, stimmen Sie dem zu.